Blog van Britt: Verliefd is verliefd.

foto Vanaf nu is er iedere zondag een blog van Britt. Vol hersenspinsels, genante ervaringen, sfeerverslagen, dromen en advies. – Door Britt, 20-jarige blogger op www.justbrittblog.nl, muziektheater studente, dromend over New York, verslaafd aan suiker, heeft altijd honger en is dol op haar iPhone.

Op mijn eerste brugklas-schoolfeest, kwam een van mijn toen beste vriendinnetjes naar me toe: ’Ik hoop dat je niet boos wordt, maar ik moet je iets vertellen: Ik heb een vriendin. Ik ben lesbisch.’ Ik was helemaal in shock dat ze dacht dat ik boos zou worden. Natuurlijk was ik niet boos. Ik was juist heel blij voor haar dat ze een relatie had. Of dat nou met een jongen of een meisje was, maakte me niet uit. Verliefd is verliefd, toch?

Ik ben opgegroeid met musical en dus met een heleboel homo’s om me heen. Dus homoseksualiteit heb ik nooit raar gevonden. En de mensen om mij heen ook niet. Het werd onder ons musicalmensen gewoon geaccepteerd. Want ja, het grootste deel van de jongens in de musical is nou eenmaal homo. Niks mis mee. Ik heb dus eigenlijk nooit echt veel meegekregen rond het hele homo-taboe. Dat bestond voor mij eigenlijk niet. Pas later kwam ik erachter dat er ook veel mensen echt een hekel hebben aan homo’s, gewoon omdat ze homo zijn. Gek vind ik dat, en shockerend. Verliefd is verliefd, toch?

Dus vier ik een klein feestje als het homohuwelijk weer in een Amerikaanse staat wordt geaccepteerd en huil ik vanbinnen als ik beelden uit Rusland en homohaat zie. En jullie weten niet hoe trots ik ben dat ik in Nederland woon, waar alles gewoon geaccepteerd wordt. En dat het steeds normaler wordt dat je de ware vindt in iemand van hetzelfde geslacht. Of iemand van een andere cultuur. Hoe vaak wordt het programma ‘Grenzeloos verliefd’ wel niet bekeken? Mensen verslinden de liefde tussen twee mensen uit een totaal andere leefomgeving. Zelfs liefde tussen twee mensen met een andere religie wordt steeds meer geaccepteerd.

Shakespeare begon er al heel vroeg mee. Romeo en Julia werd in 1591 geschreven (handige weetjes). En ik weet dat het afgezaagd is, maar het is mijn favoriete stuk aller tijde. Want het gaat over een onmogelijke, ware liefde. Twee mensen die zo van elkaar houden dat het ze niet uit maakt of het mag of niet. Die vechten voor hun recht op de liefde. Net zoals alle homoseksuelen dat doen, en alle mensen met een andere religie of afkomst. En ze hebben zo hard voor hun liefde gevochten, dat het geen taboe meer is.

Waarom is zoiets simpels als leeftijdsverschil dan nog wel een taboe?

Ik moet eerlijk toegeven, ik schrok wel heel even toen ik hoorde dat een goede vriend van mij van nog net geen 30 (haha) een relatie had met een zeventienjarig meisje. Heel even schrok ik van het leeftijdsverschil van 10 jaar. En daarna zag ik hoe gelukkig mijn vriend was. Hoe geweldig zij samen zijn. Hoe zij aansluit bij zijn behoeften. Hoe hij nooit iemand van zijn leeftijd zou kunnen vinden die zo bij hem past als zij. Want hij is niet de meest volwassene persoon die ik ken (haha) en zij is meer volwassen dan ik ben. En ze zijn perfect voor elkaar.

Hoe dan ook hoorde ik snel hoe andere mensen op hun relatie reageerden. Mensen die misschien iets minder dichtbij ze staan. En het is te verschrikkelijk voor woorden door welke roddels dit koppel heeft moeten gaan. Het doet me steeds weer pijn om te horen wat mensen over ze zeggen en hoe er door de buitenwereld op gereageerd wordt. En ik heb nog nooit mensen zo horen reageren op homoseksualiteit. Waarom wordt leeftijdsverschil niet geaccepteerd? Zelfs niet als het echte liefde is? Want daar geloof ik in. Niet in geslacht of ras of geloof of leeftijd. Ik geloof in ware liefde en dat dat alles kan doorstaan. Dat als je echt van iemand houdt, het niet uit maakt of diegene toevallig 11 jaar jonger is. Als je bij elkaar hoort, dan hoor je bij elkaar. En dan zal je ook bij elkaar blijven, hoe bizar de buitenwereld er ook op reageert. Want als ik naar hen kijk, zie ik geen leeftijdsverschil. Ik zie twee hele gelukkige mensen. Ik denk eerlijk gezegd dat ik hem nog nooit zo gelukkig heb gezien als nu. En hoewel ik het soms een klein beetje vervelend vind dat ik nooit meer iets over mezelf kan zeggen in onze gesprekken, ik hoop dat ik ooit een man vindt die zo veel en zo liefdevol over mij praat als hij over haar doet. Als ik naar hen kijk, zie ik ware liefde.

En ik vind het verschrikkelijk om te horen dat zij zoveel shit van de buitenwereld meekrijgen, dat ze niet optimaal kunnen genieten van hun liefde. Dat hoort niet. Je hoort te kunnen genieten van je liefde, zoals ieder ‘normaal koppel’ zonder leeftijdsverschil geniet van zijn liefde. Want ware liefde is nou eenmaal ware liefde. En Romeo en Julia bewijzen dat ware liefde hoe dan ook overwint. En dat alleen de afgunst van de buitenwereld je kan verwoesten.

Dus strijd ik met deze blog voor acceptatie van ware liefde. Laten we de liefde accepteren zoals zij is. En genieten van het feit dat het leven om de liefde draait. Want zonder liefde kan je toch niet gelukkig zijn?

Lees ook:Vogeltje is verliefd op kitten
Lees ook:Zeventig procent van de meisjes verliefd
Lees ook:Blog van Britt: ‘Hoi, hier ben ik dan, de liefde van je leven.’
Lees ook:Johan Nijenhuis: Verliefd op Ibiza gaat over ware liefde
Lees ook:Verliefd op Ibiza wordt nu ook tv-serie

1 Reacties // Reageer

One thought on “Blog van Britt: Verliefd is verliefd.

  1. s

    Prachtig geschreven. Helaas heb ik opgegeven. 20 jaar verschil ik ben 25 dus reken maar uit plus het feit fat i

      /   Reply  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>