Blog van Britt: Verdwijnen onder de dekens.

foto Vanaf nu is er iedere zondag een blog van Britt. Vol hersenspinsels, genante ervaringen, sfeerverslagen, dromen en advies. – Door Britt, 20-jarige blogger op www.justbrittblog.nl, muziektheater studente, dromend over New York, verslaafd aan suiker, heeft altijd honger en is dol op haar iPhone.

Ochtend. Niet het favoriete deel van de dag. De wekker gaat, te vroeg. Ik had gisteren die twee wijntjes echt niet meer moeten drinken. Na een te korte nacht zijn die echt niet zo goed gevallen. Het liefst wil ik verdwijnen in mijn dekens, door iedereen vergeten worden en voor altijd blijven liggen. Met dat beeld in mijn hoofd, druk ik op de snooze button. Mijn wekker staat altijd iets eerder. Ik ben geen eeuwige snoozer, maar soms kan ik die tien minuten extra slaap toch best goed gebruiken. En anders heb ik tien minuten extra om te treuzelen en dat is ook heel lekker.

Nadat mijn wekker nog een keer is gegaan, sleep ik mezelf uit ben en stap ik onder de douche. Ik heb eigenlijk een hekel aan ‘s ochtends douchen. Ik sla het eigenlijk liever over (dat doe ik natuurlijk niet, gadverdamme.) Ik ben meer een avonddoucher. Het probleem is dat bij mij thuis het warme water ‘s avonds op is en je een uur een timer aan moet zetten voor je een lekkere, lange, warme, douche kan nemen. En ik heb natuurlijk niet veel avonden waarin ik tijd heb om dat ook echt te doen. Dus dan douche ik toch maar ‘s ochtends. Op zich is het warme water wat je wakker schud natuurlijk heerlijk ‘s ochtends, maar dat is dan ook het probleem. Ik wil dan blijven staan. Ik wil rustig over het leven filosoferen, een hele opera van Verdi zingen, een complete pampersessie houden en mijn toekomstige huis in mijn hoofd inrichten. En ‘s ochtends moet ik opschieten en zo kort mogelijk douchen. Dat kan ik dus niet….

Terwijl ik mijn haar nat maak, neig ik om mijn shampoo te pakken. Mijn haar is nogal verslaafd aan gewassen worden. Ik dacht dat dat niet kon, maar het tegendeel is bewezen. Vroeger waste ik mijn haar iedere dag. Ik had het toen kort en deed er iedere dag wax/klei in. Na een nacht slapen was het dan niet meer te redden en moest ik het wassen en opnieuw stylen. Nu doe ik echt niet meer zoveel onzin in mijn haar en toch is mijn haar na een dag te vet (voor mijn gevoel). En dan wil ik het wassen. Dus nu moet ik mezelf dwingen om het niet te doen. Op dag 1 was ik mijn haar, heerlijk. Op dag 2 doe ik mijn haar in een knot tijdens het douchen en maak ik het dus niet nat. Als ik het dan toch soms een beetje vettig vind, doe ik er wat droogshampoo doorheen. En op dag 3, de dag waarop ik normaal mijn haar alweer zou wassen, maak ik mijn haar nat en maak ik met mijn handen de bewegingen die ik ook maak als ik het zou wassen, maar dan zonder shampoo. Dan herkent je haar schijnbaar die bewegingen en wast het zichzelf schoon waardoor het een heerlijk fris gevoel geeft.

Ook reinig ik sinds kort mijn gezicht met een scrub en een lotion onder de douche. Dat is echt een openbaring. Als ik dat op de middelbare school gedaan had, had dat me een hoop puisten bespaard.

Als ik de douche uitkom, vind ik het de laatste tijd wel heel eenzaam. Vorig jaar liep mijn huisgenoot dan al zingend door het huis en kreeg ik een opgewekt ‘GOEDEMORGEN’. Nu loopt hij stage in de musical ‘De Jantjes’ en speelt hij dus iedere avond, waardoor hij ‘s ochtends nog slaapt als ik wakker word. Ik ben graag alleen, maar wakker worden zonder vrolijk ‘goedemorgen’ is toch moeilijk. Om dan toch een beetje geluid en gezelligheid te hebben in de ochtend, zet ik een Youtube filmpje aan. Ik ben groot fan van de Britse Vloggers (Zoella, Tanya Burr, Sprinkle of Glitter, Pointlessblog, Jim Chapman, Marcus Butler, Niomi Smart, etc.) Dus iedere ochtend kies ik er een uit en zet ik de filmpjes van diegene aan. Ik kijk meestal niet eens, maar luister alleen maar en toch kom ik soms te laat omdat ik wil luisteren hoe ze een half uur filmen dat ze in de supermarkt zijn. Ik vind het leven van anderen nogal interessant.

Ondertussen kleed ik me aan. Ik bedenk altijd ‘s avonds in bed al wat ik aan ga trekken, dus ik heb bijna nooit kledingcrisis. Ik föhn mijn haar altijd ondersteboven. Ik zeg dat dat is om de onderkant droog te maken, maar eigenlijk vind ik de wereld leuker op z’n kop. Als ik er zin in heb, smeer ik mezelf vol met mijn prachtige nieuwe Mac make-up waar ik zo blij mee ben. En als ik geen zin heb, is een laag dagcrème genoeg make-up voor die dag. Ik ga net zo makkelijk onopgemaakt de deur uit.

Meestal heb ik dan toch te weinig tijd over voor ontbijt. Dus smeer ik snel mijn lunch met wat ik maar als eerste kan vinden. En dan maak ik ontbijt. Ik weet dat het goed is om bijvoorbeeld yoghurt met cornflakes en vers fruit te eten. Die tien New York-kilo’s moeten er nog steeds af. Toch laat ik me iedere ochtend weer verleiden door de vlokken die mijn huisgenootje heeft gekocht en bedek ik mijn brood met een iets te dikke laag. Ondertussen kijk ik nog steeds naar hoe Zoella haar huis opruimt.

Uiteindelijk poets ik veel te laat mijn tanden, kies welke schoenen ik aan doe, gooi mijn Herschel-rugtas vol eten en ren naar de metro. Net op tijd ren ik de les binnen. Hèhè, deze ochtend heb ik ook weer overleefd.

Lees ook:Blog van Britt: ‘Hoi, hier ben ik dan, de liefde van je leven.’
Lees ook:Blog van Britt: Ik hoor thuis in de metro die stinkt naar pis.
Lees ook:Blog van Britt: 28 hoeraatjes op mijn drukke, luie leven.
Lees ook:Blog van Britt: Dromend over New York.
Lees ook:Blog van Britt: een besef momentje tijdens het laatste stuk Nutella-pizza.

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>